არსებითი ამინომჟავები: ეს არის ამინომჟავები, რომლებსაც ადამიანის ორგანიზმი (ან სხვა ხერხემლიანები) ვერ ასინთეზებს დამოუკიდებლად ან რომელთა სინთეზის სიჩქარე შორს არის სხეულის მოთხოვნილებების დაკმაყოფილებისგან და უნდა იყოს მიწოდებული გარე საკვებით. არსებითი ამინომჟავების მოთხოვნილება მოზრდილებისთვის არის ცილის მოთხოვნილების დაახლოებით 20%-დან 37%-მდე. არსებობს 8 ტიპი და მათი ფუნქციები შემდეგია:
ლიზინი: ხელს უწყობს ტვინის განვითარებას, წარმოადგენს ღვიძლისა და ნაღვლის ბუშტის კომპონენტს, ხელს უწყობს ცხიმის მეტაბოლიზმს, არეგულირებს ფიჭვის ჯირკვალს, სარძევე ჯირკვალს, ყვითელი სხეულისა და საკვერცხეებს და ხელს უშლის უჯრედების გადაგვარებას;
ტრიპტოფანი: ხელს უწყობს კუჭისა და პანკრეასის წვენის გამომუშავებას;
ფენილალანინი: მონაწილეობს თირკმელების და შარდის ბუშტის ფუნქციის დაკარგვის აღმოფხვრაში;
მეთიონინი: მონაწილეობს ჰემოგლობინის, ქსოვილებისა და შრატის შემადგენლობაში და აქვს ელენთა, პანკრეასის და ლიმფის გამაძლიერებელი ფუნქცია;
თრეონინი: აქვს გარკვეული ამინომჟავების გარდაქმნის ფუნქცია წონასწორობის მისაღწევად;
იზოლეიცინი: მონაწილეობს თიმუსის, ელენთა და ჰიპოფიზის ჯირკვლის რეგულირებასა და მეტაბოლიზმში;
ლეიცინი: აბალანსებს იზოლეიცინს;
ვალინი: მოქმედებს ყვითელი სხეულის, სარძევე ჯირკვალზე და საკვერცხეზე. ნახევრად-არსებითი და პირობითად აუცილებელი ამინომჟავები: ამინომჟავებს, რომელთა სინთეზი ადამიანის ორგანიზმს შეუძლია, მაგრამ ჩვეულებრივ ვერ აკმაყოფილებს ნორმალურ მოთხოვნილებებს, ეწოდება ნახევრად-არსებითი ან პირობითად აუცილებელი ამინომჟავები. ეს არის ძირითადად არგინინი და ჰისტიდინი, რომლებიც აუცილებელი ამინომჟავებია ბავშვობაში ზრდის დროს. ადამიანის ორგანიზმის საჭიროება არსებითი ამინომჟავების მიმართ მცირდება ასაკთან ერთად, რაც მნიშვნელოვნად მცირდება მოზრდილებში ჩვილებთან შედარებით. მათი ფუნქციები შემდეგია:
არგინინი: არგინინი და დეოქსიქოლის მჟავას ნაერთების პრეპარატები (მინოქსალინი) ეფექტური წამლებია სიფილისის, ვირუსული სიყვითლის სამკურნალოდ და ა.შ.
ჰისტიდინი: შეიძლება გამოყენებულ იქნას როგორც ბიოქიმიური რეაგენტი და ფარმაცევტული აგენტი, ასევე გამოიყენება გულის დაავადებების, ანემიის, რევმატოიდული ართრიტის და ა.შ.
არა-არსებითი ამინომჟავები: ეს არის ამინომჟავები, რომელთა სინთეზირებაც ადამიანს (ან სხვა ხერხემლიანებს) შეუძლია მარტივი წინამორბედებისგან და არ სჭირდება საკვების მიღებას. მაგალითებია გლიცინი და ალანინი.